Denkvoer


Iedereen praat over AI. Ik ben vooral geïnteresseerd in de gevolgen die we nog niet zien. Niet alleen de technologie zelf fascineert mij, maar ook de manier waarop ze onze relatie met kennis, internet en elkaar verandert. Denkvoer zijn geen conclusies. Het zijn werkhypotheses: pogingen om ontwikkelingen te begrijpen voordat ze vanzelfsprekend worden.


1. Het einde van de gedeelde werkelijkheid


Jarenlang zochten miljoenen mensen naar dezelfde informatie. Daardoor ontstond een gedeelde werkelijkheid. Iedereen zag ongeveer dezelfde zoekresultaten, las dezelfde websites en discussieerde vanuit dezelfde bronnen. Een AI-chatbot werkt fundamenteel anders. Iedere gebruiker brengt zijn eigen context, geschiedenis, voorkeuren en vragen mee. Daardoor ontstaan niet alleen miljoenen verschillende antwoorden, maar ook miljoenen verschillende werkelijkheden. AI verandert daarmee niet alleen internet, maar mogelijk ook de manier waarop een samenleving kennis deelt.


Wat gebeurt er als niemand nog dezelfde informatie ziet?


2. Websites waren nooit het doel


We denken in websites, pagina's en menu's. Dat zijn waarschijnlijk slechts tijdelijke oplossingen geweest om mensen toegang te geven tot kennis. AI heeft geen homepage nodig. Geen navigatie. Geen landingspagina. Ze zoekt verbanden, feiten en context. Websites verdwijnen mogelijk niet omdat AI ze vervangt, maar omdat ze nooit de bestemming waren. Ze waren een verpakking van kennis.


Wat blijft er over als kennis belangrijker wordt dan de pagina waarop ze staat?


3. De dood van de gemiddelde gebruiker


Vrijwel iedere vorm van online marketing is gebaseerd op gemiddelden.

De gemiddelde bezoeker.
De gemiddelde doelgroep.
De gemiddelde zoekopdracht.

AI kent geen gemiddelde gebruiker. Iedere interactie is persoonlijk. Daarmee verdwijnt niet alleen de zoekopdracht, maar ook het idee dat één boodschap voor iedereen werkt.


Wat gebeurt er met internet als de gemiddelde gebruiker niet meer bestaat?


4. Het einde van de bron


Steeds vaker lezen we niet meer de oorspronkelijke bron. We lezen een samenvatting, een AI-antwoord of een gegenereerde conclusie. Vertrouwen verschuift daardoor langzaam van degene die kennis creëert naar degene die kennis ordent. Dat zou een fundamentele verandering zijn. Niet de maker bepaalt steeds vaker wat we weten, maar de tussenlaag die kennis selecteert, interpreteert en presenteert.


Wat gebeurt er met kennis als de bron steeds minder zichtbaar wordt?


5. Wanneer wordt ervaring schaars?


Generatieve AI maakt bestaande kennis vrijwel onbeperkt beschikbaar. Daardoor verschuift schaarste. Niet informatie wordt waardevoller, maar ervaring. Niet antwoorden, maar inzichten die nog nooit zijn vastgelegd. De meest waardevolle kennis is straks misschien juist de kennis die AI nergens kan vinden.


Kun je ervaring digitaliseren, of blijft die altijd menselijk?


6. Bezoekers verdwijnen eerder dan websites


De vraag is niet of websites blijven bestaan. De vraag is wie ze nog bezoekt. AI leest, interpreteert en gebruikt de informatie, terwijl mensen steeds vaker alleen het eindantwoord zien. Een website verandert daarmee van bestemming in bron.


Wat betekent een website zonder bezoekers?


7. Het internet leert ons kennen


Zoekmachines leerden vooral wat we deden. AI leert steeds beter hoe we denken. Welke vragen we stellen. Welke twijfel we hebben. Welke uitleg we nodig hebben. Dat is een fundamenteel andere relatie tussen mens en technologie. Internet verandert daardoor van een verzameling informatie naar een gesprek dat zich voortdurend aanpast aan de persoon tegenover zich.


Vanaf welk moment begrijpt internet ons beter dan wij het internet begrijpen?


8. De laatste generatie zonder AI


Jouw generatie weet nog hoe het was om zonder AI te leren, te schrijven en kennis op te bouwen. De volgende generatie misschien niet meer. Voor het eerst in de geschiedenis groeit een generatie op die altijd een systeem naast zich heeft dat kan uitleggen, samenvatten, corrigeren en meedenken. Dat verandert niet alleen hoe we leren. Het verandert wat het betekent om iets zelf te weten.


Wat betekent kennis nog als niemand haar meer hoeft te onthouden?


9. Wanneer houdt kennis op van ons te zijn?


Eeuwenlang moesten mensen kennis opzoeken, onthouden en doorgeven. Voor het eerst ontstaat er een situatie waarin kennis permanent naast ons aanwezig is.

Altijd bereikbaar.

Altijd beschikbaar.

Altijd bereid om mee te denken.

De vraag is daardoor niet meer hoeveel we weten. Maar waar onze eigen kennis eindigt en die van AI begint.


Blijft kennis nog iets van onszelf, of wordt ze iets waar we alleen nog toegang toe hebben?


10. Van kennis naar vertrouwen


Dat betekent niet dat kennis onbelangrijk wordt. Zonder kennis valt er uiteindelijk weinig te vertrouwen.

Maar de waarde kan verschuiven. Wanneer iedereen toegang heeft tot enorme hoeveelheden kennis, zit het onderscheid niet meer alleen in wat je weet, maar steeds meer in waarom iemand jou gelooft.

Voor mensen betekent dat reputatie, ervaring en aantoonbare deskundigheid. Voor journalistiek betekent het transparantie over bronnen. Voor wetenschap controleerbaarheid. Voor bedrijven kan het betekenen dat merk en reputatie belangrijker worden dan ooit. En voor AI ontstaat misschien de moeilijkste vraag van allemaal: Hoe bepalen we welke informatie een AI zelf mag vertrouwen?

Want uiteindelijk zullen niet alleen mensen keuzes maken op basis van informatie. AI-systemen gaan dat steeds vaker voor ons doen. Dan moeten we niet alleen weten wat wij vertrouwen. We moeten ook bepalen wat we onze AI leren vertrouwen.


De afgelopen decennia draaiden voor een belangrijk deel om het toegankelijk maken van kennis. De komende tien jaar zouden we wel eens met een heel andere vraag bezig kunnen zijn:


Als iedereen toegang heeft tot dezelfde kennis, wordt vertrouwen dan waardevoller dan kennis?